0
products in your shopping cart
Total:   € 0.00 details
There are no products in your shopping cart!
We hope it's not for long.

Visit the shop

Schneider: technieken, collectie en signaturen

Een verklaring van de evolutie van de artikelen van de lijn Le Verre Français tekent zich af, wanneer men deze bekijkt vanaf zijn beginperiode en niet alleen wanneer ze de top bereikt heeft. Op het ogenblik dat de lijn Schneider op het toneel verschijnt, vertoont deze inderdaad versieringen van een hoog gehalte, terwijl de zuurgegraveerde versieringen van de lijn Le Verre Français daarentegen, in die periode, minder uitgewerkt en minder complex zijn, wat hun klassering als tweede merk rechtvaardigt. Het is pas nadien dat de dingen weliswaar snel evolueren, deels omdat de commerciële strategie van het bedrijf nauwelijks de creativiteit van Charles Schneider in de hand kon houden, maar ook omdat de lijn Schneider op zijn hoogtepunt overgaat op gekleurde glaspasta (pate de verre), waarbij de objecten volledig afgewerkt uit de handen van de glasbewerker komen en geen met zuur gegraveerde versieringen meer hebben. Het is in de periode van het uitzonderlijke succes van de schalen met zwarte voet, de juwelenschalen, de serie Jades, Marmerachtigen enz. Het gebied van de zuurgravering ligt dus open voor de lijn Le Verre Français zonder concurrentiegevaar voor de lijn Schneider. De Le Verre Français lijn zal hierdoor zeer snel een niveau bereiken, waaraan het hedendaagse zijn herkenning verleent.

Later zal ook de lijn Schneider terugkeren naar de zuurgravering, wanneer de mode van gekleurde glaspasta afneemt. Zo slagen ze erin om naast elkaar te bestaan, alhoewel hun producten zeer dicht bij elkaar liggen. In elk geval zal het dan bereikte niveau niet meer ter discussie staan.

De creatie van de collectie

De creaties waren het werk van Charles Schneider.Ze ontstonden in het algemeen aan de hand van de schets van een motief. Dit motief werd meerdere malen bewerkt schneidervase3aen tenslotte overgebracht op een eerste getekende vorm. Deze schetsen werden altijd van verklaringen voorzien door Charles Schneider, omtrent de te gebruiken kleuren en de verschillende uitvoeringsmodaliteiten voor de verschillende gebruikte technieken, in de opeenvolgend stadia van het productieproces.

Proefstukken werden dan gemaakt, welke, afhankelijk van het resultaat verder aangepast werden wat betreft tekening, gebruikte tinten of productiestappen.

Na dit uitproberen, zolang als nodig, werd de definitieve versiering vastgesteld, eventueel in verschillende kleurharmonieën. Daarbij werden ook de vormen vastgesteld waarop de nieuwe versiering aangebracht zou worden. Deze konden deel reeds bestaande vormen van de lijn Le Verre Français zijn, dan wel nieuwe voor deze versiering ontworpen vormen.

Twee aanvullende lijnen

De lijnen met de signatuur Schneider en Le Verre français waren op geen enkel gebied concurrentieel maar wel aanvullend. Zij stelden Charles Schneider in staat te experimenteren. In het eerste geval om zich te bekwamen in het gebruik van meerlagig gekleurd email bedekt met ongekleurd glas. Dus in glad en schitterend glas. In het tweede geval met zijn bloemeninspiratie, gebaseerd op meerdere lagen met verwijdering door zuren, waardoor de schittering van het botanisch motief en later het geometrisch motief ontstond, op een ondergrond van mat of gesatineerd glas.

De signaturen

In 1918 is het merk Le Verre Français en zijn driekleurig symbool gedeponeerd, nauwelijks enkele maanden voor het einde van de eerste wereldoorlog. Men mag schneidervase6baannemen dat deze twee signaturen door de gebroeders Schneider gekozen zijn uit vaderlandslievend sentiment.

Het vlaggetje, in het begin steeds aanwezig op de stukken en in dezelfde vorm als het was gedeponeerd, was volgens getuigenissen zeer snel aan kritiek onderhevig van een deel van het cliënteel, dat vond dat het een beetje te zichtbaar was en daardoor schade bracht aan de harmonie van de stukken.

Charder ontstond door samentrekking van de naam Charles Schneider, in het begin verscheen deze in reliëf op de stukken. De signatuur werd tegelijkertijd met de versiering aangebracht vooraleer in het zuurbad te gaan. Ook in de beginperiode werd de signatuur Charder steeds vergezeld door de gegraveerde signatuur Le Verre Français. Daarna volgt een periode waarin alleen de signatuur Charder wordt aangebracht. Ze is bijna altijd in cameevorm aangebracht in het middendeel van het stuk.

signature le verre francaisWat de authenticiteit betreft bieden de stukken van de lijn Le Verre Français door hun signatuur, door het aanbrengen van het driekleurig vlaggetje (op voorwaarde dat het in het glas is ingebed) en de signatuur Charder (wanneer ze in cameevorm is) een serieuze garantie is voor authenticiteit.

Om aan de zorg van geperst glas te voldoen heeft Schneider enkele stukken op de markt gebracht onder de naam Verçais. Deze productie is voornamelijk onder druk van concurrentie ontstaan dan vrijwillig door de firma. Toch heeft deze productie vooral in de Parijse warenhuizen voor een grote omzet gezorgd.

 

Een uit handwerk bestaande glastechniek

Men kent bij de fabricage van Le Verre Français geen industriële technieken. Bij Schneider werd het succes van ieder stuk bepaald door het vakmanschap van de arbeiders die in groep werkten.

Het eerste component van het glas,silisium komt in overvloed voor in de vrije natuur en vormt 58,2% van de aardkorst. Om het verlagen van de smelttemperatuur te vergemakkelijken en een binding tussen de verschillende grondstoffen te verkrijgen, werden kalium, soda, aluminiumoxyde, calciumcarbonaat en soms arsenicum toegevoegd. Het glas werd bij de bewerker aangevoerd als een in gesmolten toestand gehouden mengsel in aarden potten bij een temperatuur van ongeveer 1450 graden.

Een ploeg bestaat uit vijf mensen; plaatchef, de glasblazer, de drager, de bevestiger en de jongeling. De drager neemt met een holle stalen staaf een klonter glas uit de pot. Hij brengt deze naar de plaatchef, die deze in een mal legt met behulp van een soort uitgehold stuk hout in de vorm van een halve bol. Daarna verwijdert hij opvallende vervuilingen. Als de glasmassa in de vorm zit en gereinigd is, geeft de plaatchef de staaf aan de glasblazer, die het glas in een vorm zal blazen. Deze vorm bestaat uit hout of metaal. De taak van de jongeling is op dat moment om de mal open en dicht te maken totdat de gewenste vorm is bereikt.

Met behulp van een tang vernauwt de plaatchef de overgang tussen de staaf en het voorwerp. Hij koelt dit deel met koud water. De bevestiger zal dan tegen het andere uiteinde van het voorwerp een tweede staaf houden, waarop een klein beetje gesmolten glas is aangebracht. De plaatchef scheidt het voorwerp van de eerste staaf door hier een klap op te geven en zo is het voorwerp aan de andere zijde bevestigd aan een andere staaf.

De plaatchef reinigt de eerste staaf met een schaar en snijdt de rand uit van de toekomstige vaas. Hij maakt de rand regelmatig d.m.v. een tang en een houtpalet. Daarna worden de verschillende poederlagen aangebracht afgewisseld op glaslagen die uit de pot genomen worden, door de glasaanbrenger, geholpen door de jongeling, totdat men het gewenste resultaat bereikt heeft van een tweevoudige, drie- of zelfs vierlvoudige laag.

Tot besluit dient vermeld dat glas zich alleen laat bewerken bij een temperatuur boven de 800/900 graden. Dit betekent dat gedurende het gehele proces, om de drie minuten, het stuk moet worden opgewarmd in een kolen- of gasoven.

Het kleuren

Het kleuren wordt verkregen door het aanbrengen van metaaloxyde poeders op de grondvorm of door het rollen van de grondvorm op een marmerstuk waarop gekleurde schaafsels gestrooid zijn. De poeders kunnen ook aangebracht worden met behulp van een strooibus.

De voornaamste oxyden zijn groen of rood koperoxyde, groen ijzeroxyde, mangaanoxyde (paars), kobalt (blauw) enz. 26 verschillende kleuren waren beschikbaar voor Pic_0059bde glasbewerkers. Emails om te doubleren waren er in 74 kleuren. Voorbeeld hoe drie verschillende tinten werden samengesteld:

Tango opaque (matte tango): zand, sodacarbonaat, cadmiumfluoride, veldspaat, kryoliet, kaliumcarbonaat, bariumcarbonaat, cadmiumsulfide en selenium.

Jaune (geel): zand, minium, kalium, borax, zinkoxyde, antimoniumoxyde en ijzeroxyde.

Opale Violet (opaal violet): zand, sodacarbonaat, veldspaat, minium, kalium, kryoliet en mangaandioxyde.

De techniek van het bepoederen laat toe om verschillende afnemende kleurschakeringen te verkrijgen door het aanbrengen van een afnemende hoeveelheid poeder. Door het poeder aan te brengen bij een temperatuur die iets onder de smelttemperatuur lag, verkreeg men een iets doffer effect van de kleur. De realisatie van een gekleurde vaas was het resultaat van in meerdere lagen aanbrengen van glaspoeders.

Iedere laag werd uit de glaspot genomen, verwarmd en gekleurd in een of twee kleuren en dan aangebracht op de voorgaande laag.

Het graveren met waterstoffluoridezuur

Door het uiterst gevaarlijk karakter van dit product, werd het opgeslagen in loden dozen of glazen vaten, die aan de binnenkant met een dikke laag bekleed waren. Voor een volledige bescherming droegen de werklui dikke rubberen handschoenen en maskers, schorten en waterdichte laarzen.

Vooraleer met het zuur bewerkt te worden, dat vaak verdund werd om verschillende diepten te verkrijgen, werden de delen van het werkstuk, die bewaard moesten blijven, ingesmeerd met producten als bitumen, talk of gele was, die het zuur niet aantastte. Nadat het glaswerk op deze wijze beschermd was, werd het zuur met een penseel of door onderdompeling aangebracht. Naargelang van de gewenste diepte, bleef het zuur kortere of langere tijd in contact met het glas. Dit kon men meerdere malen herhalen, nadat het stuk door de decorateur verder met grote precisie aangepast was. Het onderdompelen geschiedde in grote houten vaten, die aan de binnenzijde met lood bekleed waren om ze tegen het zuur te beschermen.

Het onderdompelen gaf een gesatineerd glas, mat en glad, maar het effect van rijm, en diepere inkervingen, werden door achtereenvolgende onderdompelingen van kortere of langere duur in min of meerdere verdunde zuurbaden.

about the author

No comments

The comments are closed.